معرفی بهترین هولدر موبایل ماشین
1404/09/17
سرقت موتورسیکلت در ایران به یکی از ریسکهای جدی برای مالکان تبدیل شده است؛ بهویژه زمانی که موتورسیکلت صفر، گرانقیمت یا ابزار اصلی کار فرد باشد. بسیاری از افراد برای کاهش این ریسک سراغ استفاده از ردیاب موتورسیکلت میروند؛ اما یک اشتباه رایج وجود دارد: اگر ردیاب در محل نامناسب نصب شود، عملاً تفاوتی میان داشتن و نداشتن آن وجود نخواهد داشت؛ یا بهسرعت توسط سارق پیدا و غیرفعال میشود یا به دلیل آنتندهی نامناسب، عملکرد درستی نخواهد داشت.
مطالعه بیشتر: روش های جلوگیری از سرقت موتورسیکلت
در این راهنمای جامع، بر اساس تجربه نصبهای واقعی بر روی انواع موتورسیکلتها، توضیح داده میشود که:
در پایان نیز مسیری روشن ارائه میشود تا اگر ردیاب را تهیه کردهاید، بتوانید برای مراحل نصب و سیمکشی برق بهصورت مرحلهبهمرحله اقدام کنید.
مطالعه بیشتر: آموزش نصب ردیاب موتورسیکلت
پیش از آنکه به سراغ معرفی بهترین مکانها برویم، چند نکته پایهای وجود دارد که توجه به آنها باعث میشود نتیجه نهایی نصب بسیار بهتر باشد و از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری شود.
نوع ردیابی که تهیه کردهاید تا حد زیادی تعیین میکند که کدام نقاط برای نصب مناسبتر است، زیرا هر یک از انواع ردیابها—سیمی، بیسیم و آهنربایی—بهدلیل تفاوت در منبع تغذیه، اندازه، نحوه اتصال و حساسیت نسبت به شرایط محیطی، نیازمند محل نصب متناسب با ویژگیهای ساختاری خود هستند.
ردیاب سیمی (متصل به برق موتور):
این نوع ردیاب از برق باتری یا سیستم برقی موتورسیکلت تغذیه میکند، معمولاً نسبت به مدلهای بیسیم کمی بزرگتر است و لازم است در محلی نصب شود که دسترسی به برق (مثلاً نزدیک باتری یا سیمکشی اصلی) امکانپذیر باشد. در نتیجه، نزدیکی به مجموعه سیمکشی و باتری، یک امتیاز محسوب میشود.
ردیاب بیسیم (باتریخور / شارژی):
این مدل نیاز به سیمکشی ندارد، ابعاد کوچکتری دارد و برای فضاهای تنگ و کاملاً مخفی گزینهای بسیار مناسب است. نکته مهم در مورد این نوع ردیاب آن است که محل نصب باید بهگونهای انتخاب شود که بتوانید هر چند وقت یکبار برای شارژ یا تعویض باتری به آن دسترسی داشته باشید.
ردیاب آهنربایی:
این نوع ردیاب با استفاده از یک مگنت قوی به بدنه فلزی متصل میشود. هرچند بیشتر برای خودروها استفاده میشود، اما در بخشهای فلزی مناسب و مخفیِ شاسی موتورسیکلت نیز قابل استفاده است. در چنین مواردی باید توجه داشت که دستگاه در معرض ضربه مستقیم، تماس دائم با آب یا احتمال افتادن قرار نگیرد.
شناخت نوع ردیاب کمک میکند از ابتدا بدانید بهتر است به دنبال چه نوع محل نصبهایی باشید.
یک ردیاب برای عملکرد صحیح به دو دسته سیگنال نیاز دارد:
اگر ردیاب در محلی قرار گیرد که این سیگنالها بهسختی به آن برسند، موقعیتها با تأخیر، با دقت پایین یا بهصورت نامنظم ثبت میشود. از این رو، توجه به شرایط آنتندهی در محل نصب اهمیت زیادی دارد.
چند نکته عملی در این زمینه عبارت است از:
در انتخاب محل نصب باید توجه داشت که ردیاب در زیر حجم زیاد فلز یکپارچه قرار نگیرد، زیرا چنین سازههایی معمولاً مانع عبور سیگنال میشوند. از سوی دیگر، استفاده از فیرینگهای پلاستیکی یا قابهای ترکیبی میتواند شرایط لازم برای عبور مناسب امواج GPS و GSM را حفظ کند. همچنین باید از قرار دادن ردیاب در محفظههای فلزی کاملاً بسته یا نزدیکی سیمکشیهای شلوغ و پرنویز پرهیز کرد، چرا که این موارد بهطور مستقیم موجب تضعیف سیگنال و کاهش دقت عملکرد دستگاه خواهند شد.
بنابراین، هنگامی که از «جاهای مخفی» صحبت میشود، منظور نقاطی است که هم پوشش کافی برای مخفیسازی دارند و هم امکان تبادل سیگنال بهطور مناسب در آنها همچنان برقرار است.
ردیاب بهخودیخود یک ابزار خنثی است؛ این شیوه استفاده از آن است که میتواند درست یا نادرست باشد. از این منظر، دو نکته کلی وجود دارد:
بهطور کلی، نصب ردیاب بر روی موتورسیکلت شخصی در چارچوب استفادههای متعارف—از جمله حفاظت در برابر سرقت یا مدیریت ناوگان—با محدودیت قانونی خاصی مواجه نیست و معمولاً در زمره اقدامات پیشگیرانه و مدیریتی قرار میگیرد. با این حال، چنانچه ردیاب برای کنترل یا ردیابی اشخاص بدون اطلاع و رضایت آنان بهکار گرفته شود، این اقدام میتواند مغایر با قوانین حریم خصوصی و مقررات جاری تلقی شده و تبعات حقوقی به همراه داشته باشد؛ از این رو رعایت مرزهای قانونی و اخلاقی در استفاده از ردیاب امری ضروری است.
در این مقاله صرفاً درباره نصب ردیاب بر روی موتورسیکلتی صحبت میشود که مالک قانونی آن خود شما هستید. اگر قصد استفاده از ردیاب در شرایط دیگر را دارید، مشورت با یک کارشناس حقوقی یا مطالعه قوانین مرتبط، اقدامی ضروری است.
در ادامه، به سراغ مهمترین بخش بحث میرویم: نقاطی که هم از نظر مخفی بودن و هم از نظر عملکرد و آنتندهی، گزینههای مناسبی برای نصب ردیاب محسوب میشوند.
در بسیاری از موتورسیکلتهای شهری و حتی برخی مدلهای سنگین، فضای زیر صندلی یکی از بهترین گزینههای نصب به شمار میآید.
از نظر مزایا، این بخش معمولاً از دید مستقیم سارق دور است، فضای کافی برای قرارگیری ردیاب در آن وجود دارد و در برابر آب مستقیم، گل و ضربات احتمالی تا حد نسبتاً خوبی محافظت شده است. علاوه بر این، دسترسی برای نصب اولیه، بررسی دورهای یا ریست کردن دستگاه در آینده نسبتاً ساده خواهد بود.
در عین حال، باید توجه داشت که در برخی مدلها، فضای زیر صندلی بسیار محدود است و ممکن است نیاز باشد از ردیابهای کوچکتر یا مدلهای بیسیم استفاده شود. همچنین در صورتی که سارق حرفهای باشد، زیر صندلی از جمله نقاطی است که احتمال دارد در بررسیهای اولیه آن را چک کند.
این محل برای ردیابهای سیمی (در صورت اجرای صحیح سیمکشی تا باتری یا برق سوئیچ) و نیز ردیابهای بیسیم کوچک مناسب است. در هنگام نصب، بهتر است ردیاب روی قطعات داغ یا متحرک قرار نگیرد و با بست کمربندی یا پایه مناسب بهخوبی فیکس شود تا در دستاندازها دچار ضربه و لرزش بیش از حد نشود. همچنین در ردیابهای سیمی، مسیر سیمکشی میتواند تا جای ممکن مشابه سیمکشی فابریک موتور اجرا شود تا توجه کسی را جلب نکند.
در برخی مدلهای موتورسیکلت، زیر باک بنزین فضایی وجود دارد که میتوان از آن برای نصب ردیاب استفاده کرد. این نقطه از نظر مخفی بودن، یکی از سختترین بخشها برای دسترسی سارق به شمار میآید و ظاهر موتور نیز کاملاً طبیعی باقی میماند.
با این حال، قرار گرفتن در مجاورت منبع سوخت و حرارت، حساسیت این محل را افزایش میدهد. نصب و سرویس دستگاه در این قسمت دشوارتر است و اگر شخص نصبکننده مهارت کافی نداشته باشد، امکان آسیب به سیمکشی، باک یا دیگر قطعات وجود دارد.
بهطور کلی، این نقطه بیشتر برای ردیابهایی با استاندارد دمایی و مقاومت بالاتر، و در شرایطی که نصب توسط متخصص یا نصاب حرفهای انجام میشود، پیشنهاد میگردد. استفاده از عایقبندی مناسب، بستهای استاندارد و جلوگیری از تماس مستقیم با باک و مسیر سوخت از نکات مهم در این نوع نصب است.
در بسیاری از موتورسیکلتهای طرح هوندا و مدلهای شهری، در کنار باتری یا پشت قابهای جانبی، فضاهای خالی برای ابزار یا قطعات کوچک در نظر گرفته شده است که میتوان از آنها برای نصب ردیاب استفاده کرد.
مزیت اصلی این محل، نزدیک بودن به باتری و سیمکشی است که آن را برای ردیابهای سیمی بسیار مناسب میکند. معمولاً با باز کردن یک قاب جانبی، دسترسی به این فضا بهراحتی امکانپذیر است و در عین حال در معرض مستقیم آب، گل و آلودگی قرار ندارد.
از سوی دیگر، اگر قاب جانبی بهراحتی باز شود، سارق حرفهای ممکن است این قسمت را نیز بررسی کند. همچنین لازم است ابعاد ردیاب با فضای موجود متناسب باشد. هنگام نصب باید مراقب بود دستگاه با قطبهای باتری تماس مستقیم نداشته باشد و سیمها با نظم و با استفاده از بستهای مناسب جمع شوند تا شلوغی سیمکشی باعث جلب توجه نشود.
در موتورسیکلتهایی که بدنه پوشیدهتر و مجهز به فیرینگ (کاورهای پلاستیکی اطراف) هستند، فضای پشت این کاورها معمولاً گزینههای بسیار خوبی برای مخفی کردن ردیاب فراهم میکند.
این نقاط از نظر دید مستقیم سارق تقریباً پنهان هستند و در عین حال، فیرینگ پلاستیکی در اغلب موارد تأثیر منفی شدیدی بر سیگنال GPS و GSM نمیگذارد. به همین دلیل، برای ردیابهای بیسیم کوچک و حتی برخی مدلهای سیمی که آنتن جدا دارند، این محلها بسیار کاربردی هستند.
در عین حال، باز و بسته کردن فیرینگها در بعضی مدلها زمانبر است و اگر فیرینگ بدرستی نصب نشده باشد، لرزشهای طولانیمدت ممکن است فشار مکانیکی بیشتری به دستگاه وارد کند. توصیه میشود ردیاب مستقیماً زیر قطعات فلزی یا در نقاطی که احتمال شکستگی یا ضربه به فیرینگ وجود دارد قرار نگیرد و ترجیحاً با یک لایه فوم یا روکش ضربهگیر محافظت شود.
در برخی موتورسیکلتها، فضای داخل کلاهک فرمان یا پشت چراغ جلو، امکان نصب ردیاب را فراهم میکند. این نقاط معمولاً کمتر بهعنوان محل نصب ردیاب به ذهن میرسند و از این جهت تا حدی غافلگیرکننده و مخفی به شمار میآیند.
از مزایای این بخش میتوان به دسترسی نسبتاً آسان به برق در مدلهای سیمی و آنتندهی معمولاً مناسب سیگنالها اشاره کرد. در مقابل، سیمکشی در این محدوده ممکن است پیچیدهتر باشد و لرزش فرمان و ضربات ناشی از حرکت، در طول زمان فشار بیشتری به دستگاه وارد کند.
این محل برای ردیابهای سیمی کوچک و نیز مدلهای بیسیم قابل استفاده است. هنگام نصب، لازم است ردیاب در کنار قطعاتی با حرارت یا نویز الکتریکی بسیار بالا قرار نگیرد و مسیر سیمکشی بهگونهای اجرا شود که خللی در حرکت آزاد فرمان ایجاد نکند.
بخشهایی از شاسی که با قاب یا فیرینگ پوشانده شده و دسترسی مستقیم به آنها دشوار است، برای نصب ردیابهای آهنربایی یا مدلهای ضدآب، گزینههای جذابی محسوب میشوند.
در این محلها دسترسی سارق بسیار سخت است و در صورت استفاده از مگنت قوی، معمولاً نیازی به سوراخکاری یا بستهای پیچیده وجود ندارد. در عین حال، این نقاط بیشتر در معرض آب، گرد و غبار، گل و ضربات احتمالی هستند و اگر آهنربا یا سطح فلزی بهاندازه کافی مناسب نباشد، احتمال افتادن دستگاه وجود دارد.
به همین دلیل، استفاده از این نواحی بیشتر برای ردیابهای آهنربایی با بدنه مقاوم و استاندارد ضدآب و ضدضربه پیشنهاد میشود. تمیز کردن سطح فلزی پیش از نصب و در صورت امکان ترکیب مگنت با یک بست کمربندی، ریسک جدا شدن ردیاب را به حداقل میرساند.
برای برخی موتورسواران بهویژه رانندگان پیک، ارسال غذا یا خدمات حملونقل شهری که دائماً از باکس عقب استفاده میکنند، نصب ردیاب در داخل این باکس میتواند راهحلی کاربردی باشد.
مزیت اصلی این محل، دسترسی بسیار راحت برای شارژ مجدد یا تعویض باتری در ردیابهای بیسیم است. علاوه بر این، به دلیل قرار گرفتن در فضای بازتر، آنتندهی معمولاً وضعیت مناسبی دارد.
در عین حال، از نظر مخفی بودن، این گزینه نسبت به محلهای قبلی ضعیفتر است؛ چراکه در صورت باز شدن یا سرقت خود باکس، احتمال دیده شدن ردیاب بیشتر میشود. بااینحال با کمی خلاقیت میتوان دستگاه را در کف باکس، زیر آستر یا در بخشهای کمدیدتر آن پنهان کرد و با استفاده از فوم یا بست مناسب از حرکت آزاد و ضربه مستقیم جلوگیری نمود.
بهطور خلاصه، میتوان وضعیت هر یک از محلهای یاد شده را بهصورت زیر در نظر گرفت:
در کنار محلهای مناسب، نقاطی نیز وجود دارند که نصب ردیاب در آنها میتواند منجر به خرابی زودهنگام دستگاه یا عملکرد نامطلوب آن شود.
قرار دادن ردیاب در قسمتهای بسیار پایین بدنه و نزدیک چرخها هرچند ممکن است از نظر دید اولیه، مخفی به نظر برسد، اما این نواحی بیشترین تماس را با آب، گل، روغن، خاک و سنگریزه دارند و تحت ضربات ناشی از دستاندازها و فشارهای مکانیکی شدید قرار میگیرند. این شرایط میتواند عمر مفید دستگاه را بهشدت کاهش دهد.
حرارت بالا یکی از دشمنان اصلی باتری و قطعات الکترونیکی است. نصب ردیاب در نزدیکی اگزوز، سیلندر یا دیگر بخشهای بسیار داغ میتواند ریسک خرابی زودهنگام را افزایش دهد، حتی اگر روی کاغذ بازه دمای کاری دستگاه مناسب به نظر برسد. قرارگیری طولانیمدت در چنین شرایطی از نظر پایداری و طول عمر مقرونبهصرفه نیست.
برخی از محفظههای باتری فضای بسیار محدودی دارند و تقریباً تمام حجم آنها توسط باتری، کابلها و اتصالات پر شده است. در این وضعیت، جا دادن ردیاب بدون در نظر گرفتن فضای کافی و عایقبندی مناسب میتواند ریسک اتصال کوتاه، فشار فیزیکی و آسیب همزمان به باتری و ردیاب را افزایش دهد.
اگر ردیاب در زیر قطعات فلزی ضخیم و کاملاً بسته قرار گیرد، سیگنال GPS ممکن است بسیار ضعیف یا بهطور کامل قطع شود. در چنین حالتی، موقعیتها یا ثبت نمیشوند یا با خطای زیاد و بهصورت پراکنده در سامانه ظاهر میگردند.
بهطور کلی، هر نقطهای که میتواند برای ردیاب نقش «قفس فلزی» ایفا کند، پیش از تثبیت نهایی باید با چند تست آنتندهی در اپلیکیشن بررسی شود تا از عملکرد صحیح دستگاه اطمینان حاصل گردد.
برای ملموستر شدن مباحث، میتوان چند سناریوی رایج را بر اساس مدلهای متداول موتورسیکلت در ایران مرور کرد.
در این دسته از موتورها معمولاً دو سناریو کاربردیتر است:
در اسکوترها به دلیل نوع طراحی بدنه، فضای زیر زین و فیرینگهای جلو و جانبی معمولاً بهترین گزینهها برای نصب هستند. در این مدلها میتوان ردیاب سیمی یا بیسیم را در زیر صندلی و نزدیک محفظه وسایل قرار داد و در صورت وجود فضای کافی، از پشت فیرینگ جلو نیز بهره برد.
در موتورسیکلتهای سنگین و تورینگ معمولاً هم شاسی قویتری وجود دارد و هم فضاهای داخلی بیشتری در دسترس است. در این مدلها میتوان ردیاب سیمی را زیر صندلی یا درون یکی از کاورهای جانبی نصب کرد و برای ردیابهای آهنربایی یا ضدآب، بخشهایی از شاسی زیر فیرینگ یا زیر هواکش را در نظر گرفت که در عین مخفی بودن، امکان آنتندهی مناسب را حفظ کنند.
در تمام این سناریوها، اگر ردیاب از نوع سیمی است و نیاز به اتصال به برق وجود دارد، برای جزئیات دقیقتر در مورد نحوه سیمکشی، اصول ایمنی و شیوه تست دستگاه پس از نصب، مراجعه به مقاله آموزشی نصب ردیاب موتورسیکلت در سایت اینصب میتواند بهصورت مرحلهبهمرحله راهنمای شما باشد.
محل نصب ردیاب تنها بر میزان مخفی بودن آن تأثیر نمیگذارد، بلکه مستقیماً بر دقت عملکرد و طول عمر دستگاه نیز اثرگذار است.
در عمل گاهی تلاش برای بیشترین حد مخفیسازی باعث میشود ردیاب در نقطهای قرار گیرد که از نظر سیگنالدهی وضعیت مطلوبی ندارد. در حالی که اگر ردیاب نتواند سیگنال GPS و GSM را بهخوبی دریافت و ارسال کند، عملاً کارکرد اصلی خود را از دست میدهد.
به همین دلیل بهتر است تعادلی میان مخفی بودن و کیفیت آنتندهی برقرار شود؛ یعنی ترجیح داده شود ردیاب کمی در دسترستر باشد، اما در لحظهای که احتمال سرقت وجود دارد بتواند موقعیت دقیق را بهدرستی ارسال کند.
سه عامل آب و رطوبت، گرد و غبار و گل، و لرزشهای شدید، از مهمترین دشمنان ردیابهای نصب شده روی موتورسیکلت هستند؛ بهخصوص در شرایطی که موتور بهطور مداوم در مسیرهای ناهموار یا در معرض کارواشهای فشار قوی قرار دارد.
برای کاهش تأثیر این عوامل، استفاده از ردیابهایی با استاندارد ضدآب مناسب (برای نمونه IP67)، انتخاب محل نصب دور از مسیر مستقیم پاشش آب و فیکس کردن اصولی دستگاه با بستهای مناسب، اقداماتی ضروری به شمار میآیند.
در برخی موارد، ردیاب آنقدر در محل دور از دسترسی نصب میشود که خود مالک نیز در صورت نیاز قادر به دسترسی ساده به آن نیست. در حالی که ممکن است در آینده نیاز به تعویض دستگاه، ریست سختافزاری یا بررسی اتصالات پیش بیاید.
بنابراین هنگام انتخاب محل نصب، بهتر است علاوه بر مخفی بودن، به امکان سرویسپذیری و دسترسی منطقی در آینده نیز توجه شود.
برای جمعبندی مباحث پیشین، میتوان بهصورت خلاصه ارتباط میان نوع ردیاب و محل مناسب نصب آن را به این شکل در نظر گرفت:
برای ردیابهای سیمی، محلهایی همچون زیر صندلی، کنار باتری یا محفظه ابزار و پشت چراغ جلو یا داخل کلاهک فرمان معمولاً مناسبتر هستند؛ زیرا دسترسی به برق در این نقاط سادهتر است. در این حالت، اجرای حرفهای و تمیز سیمکشی و اتصال صحیح به باتری یا برق سوئیچ، طبق راهنمای سازنده دستگاه، اهمیت زیادی دارد.
برای ردیابهای بیسیم، زیر صندلی، زیر فیرینگها و کاورهای جانبی و در صورت استفاده حرفهای، داخل باکس عقب، گزینههای منطقی به شمار میآیند. در اینجا، نکته کلیدی، فراموش نکردن موضوع شارژ یا تعویض باتری و تست مکرر آنتندهی پیش از فیکس کردن نهایی دستگاه است.
برای ردیابهای آهنربایی، بخشهای فلزی شاسی که زیر فیرینگ یا قاب پوشیده شدهاند و همچنین نواحی زیر هواکش، انتخابهای اصلی هستند. در اینگونه نصبها، تمیز بودن سطح فلزی، استفاده از مگنت با قدرت کافی و در صورت امکان، ترکیب آهنربا با یک مهار ثانویه مانند بست کمربندی، برای کاهش احتمال جدا شدن دستگاه توصیه میشود.
با در نظر گرفتن نکات مطرحشده، اکنون میتوان تصویر روشنی از بهترین مکانها برای نصب مخفیانه ردیاب بر روی موتورسیکلت ترسیم کرد؛ مکانهایی که از نظر مخفی بودن، کیفیت آنتندهی و میزان ریسک آسیبپذیری، تعادل مناسبی ایجاد میکنند.
از این نقطه به بعد، دو وضعیت کلی قابل تصور است:
اگر هنوز ردیاب تهیه نکردهاید، بهتر است ابتدا بر اساس نوع استفاده (مسیرهای شهری یا بینشهری، استفاده کاری یا شخصی و…) نوع ردیاب متناسب را انتخاب کنید و سپس مدلهای مختلف ردیاب مخصوص موتورسیکلت را در سایت اینصب بررسی و مقایسه نمایید.
اگر ردیاب را در اختیار دارید و اکنون بهدنبال نصب هستید، میتوانید با توجه به نوع موتور و نوع ردیاب، یکی دو محل منطقی از میان گزینههای مطرحشده در این مقاله انتخاب کنید و سپس برای مرحله بعد، یعنی اتصال به برق، رعایت نکات ایمنی در سیمکشی و شیوه تست دستگاه پس از نصب، به آموزش گامبهگام نصب ردیاب موتورسیکلت در سایت اینصب مراجعه کنید.
به این ترتیب، هم از انتخاب یک محل نصب امن و نسبتاً مخفی مطمئن خواهید بود و هم اطمینان مییابید که ردیاب از نظر تغذیه برق و عملکرد فنی در شرایط مناسبی قرار دارد و در زمانی که بیشترین نیاز به آن وجود دارد، شما را همراهی خواهد کرد.
سخن پایانی
با رعایت این نکات و انتخاب محل نصب هوشمندانه، ردیاب موتورسیکلت از یک ابزار ساده الکترونیکی فراتر رفته و به ابزاری جدی برای افزایش امنیت و مدیریت وسیله نقلیه تبدیل میشود؛ ابزاری که در صورت بروز سرقت میتواند تفاوت میان از دست رفتن کامل دارایی و امکان پیگیری و بازیابی آن را رقم بزند.
من جعفر نجدی هستم؛ نصاب و تعمیرکار با بیش از ۱۵ سال تجربه در نصب و تعمیر. به این حوزه خیلی علاقهمندم و هر روز درباره روشهای جدید و نکات فنی مطالعه میکنم. توی اینصب سعی میکنم تجربههای عملی و راهحلهای کاربردی رو با شما به اشتراک بذارم.
بهترین رویکرد انتخاب نقطهای است که هم از دید سارق دور باشد و هم آنتندهی مناسبی حفظ کند؛ زیر صندلی یا پشت فیرینگها معمولاً چنین تعادلی را فراهم میسازند.
در صورت عدم موفقیت در ثبت سفارش آنلاین
خرید به صورت تلفنی و حضوری نیز امکانپذیر است
لوازم امنیتی خودرو
لوازم امنیتی موتور سیکلت
لوازم جانبی خودرو
انواع گجت
دستگیره هوشمند